ხელოვნება

1971 წელს სმითმა გადაიღო ფოტოგრაფია „ტომოკო და დედა აბაზანაში“ (Tomoko and Mother in the Bath), რომელიც მოგვიანებით დოკუმენტური ფოტოგრაფიის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ნამუშევრად იქცა.

ფესტივალ Tkeshi-ს 2026 წლის გამოშვება ოქტომბერში, პორტუგალიელ პარტნიორებთან ერთად, თავისი ისტორიის ახალ, ევროპულ თავს იწყებს. ორგანიზატორების თქმით, ეს არ არის უბრალო გეოგრაფიული გადანაცვლება - ეს არის კულტურული ხიდი, ვინაიდან ბოლო წლებში უსაფრთხოების გამოწვევებმა და ავტორიტარიზმის მზარდმა ტალღამ არაერთხელ აჩვენა ევროპის ახალი საზღვრების მნიშვნელობა - თბილისიდან ლისაბონამდე - როგორც დემოკრატიული სივრცის დაცვის კონცეფცია.

თუკი დღეს ბიძინა ივანიშვილის სისტემა არ ხდება უფრო მკაფიო ცენზორი, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ისინი ლოიალურად არიან განწყობილი ქართული თანამედროვე ხელოვნების მიმართ, ეს ნიშნავს იმას, რომ საქართველოში ძალიან მცირე ნონკონფორმისტი ხელოვანია.

არსებობენ არტისტები, რომელთა სიკვდილიც თითქოს ხელოვნების ისტორიის ერთ მთლიან თავს ხურავს. იაპონელი არტისტი იაიოი კუსამა, რომელიც 27 აგვისტოს 97 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ცალსახად მათ მიეკუთვნება.

30 ივლისს სახელოვნებო სივრცე „კურორტში“ გაიმართა oneday.gallery-ის პირველი გამოფენა - „სანამ ჩვეული დღე დაიწყება / The Hour Before Habit“.

„რეჟიმისთვის, რომელიც ძალადობაზეა დაფუძნებული, დამოუკიდებელი კულტურა საფრთხეა და ის ყოველთვის ცდილობს მის კონტროლს. ეს პროცესი „ქართული ოცნების“ მმართველობის პერიოდში ცხადად გამოიკვეთა, მაშინ როდესაც კულტურის პოლიტიკა სულ უფრო მეტად დაექვემდებარა პოლიტიკური გავლენის, საზოგადოებრივი განწყობების კონტროლისა და კრიტიკული აზრის მარგინალიზაციას.“ - ნინო ამონაშვილი

„რუსეთის დაკვეთით ხელისუფლება „მენტალურ ანექსიას“ ეწევა და დღეს ქართული სამოქალაქო საზოგადოება ებრძვის მას, ოღონდ არა მიწაზე, არამედ სხვათა სხეულში, მათი თანამოქალაქეების სხეულში.”

პროექტი Georgian Objects დიზაინ-ობიექტს განიხილავს არა მხოლოდ როგორც ფუნქციურ ნივთს, არამედ როგორც სივრცესთან, საზოგადოებასთან და მიმდინარე პროცესებთან დიალოგის საშუალებას.

„კენკრა სტუდიის“ ღია შერჩევის შედეგად, ხუთმა არტისტმა მონაწილეობა მიიღო 6 სრულად დაფინანსებულ, პრაქტიკულ სესიაში.