ვან დერ როეს პრიზის წლევანდელ ნომინაციებს შორის კიდევ ერთი ქართული არქიტექტურული პროექტი მოხვდა, დავით გიორგაძის და მაქს მაჩაიძის სკეიტ და პარკურ მოედნები მზიურში
ვან დერ როეს პრემია ორ წელიწადში ერთხელ საუკეთესო თანამედროვე ევროპული არქიტექტურის პროექტებს გადაეცემა, ბოლო პერიოდში ნომინაციებში ხშირად ვხვდებით ქართულ პროექტებსაც.
თბილისის მეორე არქიტექტურულმა ბიენალემ, გარკვეულწილად, გადაიტანა აქცენტი არქიტექტურიდან სივრცეზე, რაც თავის მხრივ, ქალაქში მიმდინარე ორგანულმა პროცესებმაც განაპირობეს.
ოჰანჯანოვი საკმაოდ ოსტატურად და მოკრძალებულად მუშაობს თბილისის უბნებში. მისი სახლები ჩაკერილია ზოგად ურბანულ გარემოში და ყურადღებას მხოლოდ პირისპირ წაწყდომისას იქცევენ
ჭონქაძის 12-ში მდებარე სახლი იმ პერიოდის გახსენებაა, რომელშიც თბილისი ევროპული ქალაქის იდეას მიუახლოვდა, შემდეგ კი მთელი რიგი რეპრესიების და ვანდალიზმის მსხვერპლი გახდა - დათო კოროშინაძის “დროის პორტალები”
ისლამური სახლი ნოი ტიფლისის ძიებების გვირგვინია. ის სრულ ექსპერიმენტს წარმოადგენს, სადაც ქართული ორნამენტები მავრულ არქიტექტურას და კლასიკურ არქიტექტონიკას ერწყმის.