ელენ ლევიტი ამერიკული ქუჩის ფოტოგრაფიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფიგურაა. მას ერთდროულად “თავისი დროის ყველაზე აღიარებულ და ყველაზე უცნობ ფოტოხელოვანადაც” მოიხსენიებენ
ონისე ფუტკარაძის სიმღერები საქართველოში ისეთ დროს გაიცნეს, როდესაც ვიდეოკლიპებს ხალხი ჯერ კიდევ ტელევიზორებში უყურებდა და „იუთუბი“ ასე გავრცელებული არ იყო, არც ინტერნეტი გახლდათ ისეთი სწრაფი, როგორც ახლა
პიერ დე ჟიგორი სტამბოლში პირველად 1964 წელს მოხვდა. ვაჭრობის პარალელურად, ის მოსახლეობისგან ძველ ფოტოებსაც ყიდულობდა. საბოლოოდ, მისმა კოლექციამ 100-წლიანი პერიოდი მოიცვა
პარიზში პირველი მხატვრული ფილმის ჩვენებიდან ათიოდე წლის შემდეგ - 1904 წელს, თბილისში, რესტორან “დათვში” - გოლოვინის, დღევანდელი რუსთაველის გამზირზე - პირველი სტაციონარული კინოთეატრი “ილუზიონი” გაიხსნა
აიოვას უნივერსიტეტის უნიკალური კოლექცია დადას შესახებ შექმნილ ნამუშევრებს, მათ შორის წიგნებს, სტატიებს, მიკროფილმებს, აუდიოვიზუალურ ჩანაწერებსა და სხვა დოკუმენტებსაც შეიცავს
ფილმების სია ბერლინალეზე არცთუ ისე შთამბეჭდავი აღმოჩნდა. ფესტივალზე ნანახი კინოსურათებიდან აზიური ფილმები ლიდერობდნენ. აქ განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მონღოლურმა ფილმმა ONDOG-მა მოახდინა, ასევე მაკედონიურმა ფილმმა God Exists, Her Name Is Petrunija
მუსიკალური კრიტიკოსი ლაშა გაბუნია გვიყვება “შავი პრინცის” იმ გამორჩეული გზის შესახებ, რომელიც რეპერმა 90-იანებიდან მოყოლებული დღემდე გამოიარა და გთავაზობთ მასთან ჩაწერილ ინტერვიუს, სადაც “შავი პრინცი” თავისი შეხედულებებისა და პრინციპების შესახებ საუბრობს.