„უსასრულო გასართობი“ 1996 წელს, ამერიკის შეერთებულ შტატებში, Back Bay Books-მა გამოსცა. 34 წლის ავტორის, დევიდ ფოსტერ უოლესის ნაწარმოები დიდ ამერიკულ რომანად მალევე შერაცხეს და იგი მეტამოდერნის ერთ-ერთ მთავად ნიმუშადაც იქცა.
60-იანი წლების ბოლოს ნიუ იორკში პოეზიის სატელეფონო ცხელი ხაზი Dial-a-Poem ამოქმედდა, რომლითან ნებისმიერ მსურველს ცნობილი ამერიკელი მოაზროვნეების ჩანაწერების ტელეფონით მოსმენა შეეძლო
“დღევანდელი ცენზურა “კოდირებული” ენაა. ადრე “კოდირებულ” ენას ცენზურისგან თავდასახსნელად იყენებდნენ, ახლა კი ასეთმა ენამ რეალობის აღქმის ობიექტურობას შეუტია.” - გურამ მაცხონაშვილის ინტერვიუ #4 ლაშა ბუღაძესთან
როგორ გაძლებდნენ კარანტინში კარლსონი და ბიჭუნა ერთმანეთის გარეშე? ვითომ კარლსონი უჩვეულო სამოქალაქო თვითშეგნებას გამოიჩენდა და კაი ხნით განმარტოვდებოდა? თუ იტყოდა, „დიდი საქმე, ეგაც რამეაო“...
რამდენიმე დღის წინ “ფეისბუკში” მოკლე კომიქსები გამოჩნდა, რომლის მთავარი გმირიც პატარა ტომიკოა. ისევე როგორც ბევრი პატარა, ტომიკოც თავის ოჯახის წევრებს მხოლოდ ბავშვებისთვის დამახასიათებელი გენიალური საქციელითა და გამონათქვამებით აოცებს